แด่คุณแม่คนใหม่...

posted on 14 Jan 2010 19:00 by lalinaki in life

 

แด่คุณแม่คนใหม่...คนดีของฉัน..

 

tinkerbell เป็นแมวสีขาว ตาสีฟ้า มีทรวดทรงที่ดี สีที่สวย ตรงหูของtinkerbellจะเป็นสีชมพูอ่อนไล่ไปสีน้ำตาล เช่นเดียวกับสีจมูกที่ดูสุขภาพดีนั้น รับกับดวงตาสีฟ้าใสราวกับแก้วเป่า

tinkerbellเป็นแมวที่ฉลาด..(มาก) มันจะร้องเสียงแอ๊ะๆ เป็นจังหวะราวกับพูดภาษามนุษย์ มักจะใช้เสียงหวานของมันเพื่อขอในสิ่งที่ต้องการพร้อมกับทำหน้าพยัดเพยิดไปยังสิ่งของบางอย่างเพื่อบอกใบ้ เช่น แอ๊ะๆๆ ๆๆๆๆ แอ๊ะๆ แล้วมองไปทางประตูพร้อมกับสะบัดคอ แปลว่า... เปิดประตูให้หน่อย

แอ๊ะๆๆ แอ๊ะๆๆๆ แอ๊ะๆๆ แล้วจ้องมองโต๊ะกินข้าวเขม็งแปลว่า ขอกินบ้างสิ

แอร๊ยๆๆ แอร๊ยยยส์ เอ่อ อันนี้ไม่ใช่ละ

tinkerbellมีความสามารถอย่างหนึ่ง คือ เปิดประตูได้เอง เนื่องจากลูกบิดประตูที่บ้านเป็นแบบคันโยก tinkerbell จึงสามารถใช้พลังตัวเบากระโดดโยกคันโยกประตูออกมาเดินปร๋อได้สบาย

เมื่อประมาณสองถึงสามเดือนก่อน tinkerbell เข้าสู่ช่วงฤดูผสมพันธุ์ ทำให้ต้องร้องหาคู่ เสียงแอ๊ะๆกลายเป็นเสียงหง่าวๆ ดังไปสามบ้านเจ็ดบ้าน

จนวันหนึ่ง... tinkerbellก็หายไป

tinkerbellไม่เคยได้รับอนุญาตให้ออกไปเดินนอกบ้าน เนื่องจากมีเคยมีกรณีแมวดำหน้าตาบู้บี้บุบแบนน่าเกลียดพิกล ดวงตากร้าวสีเหลืองทอง ขนแข็งกระด้าง ตัวใหญ่ราวกับเสือย่อส่วน วิ่งมาไล่กัดในบ้าน...

ใช่.. ในบ้าน  น้องสาวของฉัน ซึ่งเป็นเจ้าของที่แท้จริงของเจ้าtinkerbellนี้ถึงกับยัวะ แล้วพูดว่า 'อยู่ในบ้านยังไงให้มีแมวข้างนอกมาให้กัดได้' เธอคนนี้ต้องการปกป้องtinkerbellเยี่ยงไข่ในหิน ถึงแม้จะมีบ้าง ที่ชอบไปจับแมวหักคอ จิกหาง บีบพุง ... เอ่อ... เป็นวิธีแสดงความรักอย่างนึง ซึ่งเจ้าtinkerbell ก็รับรู้ความรักนั้นด้วยการวิ่งหนี

...นับแต่วันนั้้นtinkerbellก็ไม่ได้ออกจากบ้านอีก...

แต่..มันก็ออกไปแล้ว=.,=

พวกเราจึงไม่เข้าใจว่า .. มันออกไปได้อย่างไร .. ภายหลังจึงทราบความว่า มันเปิดประตูบานเลื่อนได้ด้วย.. ไม่ใช่แค่ประตูบานเปิด มันใช้มือตะกุยประตูห้องรับแขกแล้วก็ชิ่งหนีไปสู่อิสรภาพอันหอมหวาน เจ้าแมวไม่รักดี

 วันรุ่งขึ้นtinkerbellกลับมาโดยสวัสดิภาพ... ทุกประการ...อันที่จริง ต้องบอกว่าได้ของแถมกลับมา

คือวิญญาณเหมียวน้อยทั้งหลายที่เตรียมจะลืมตาดูโลก

ถึงตอนนี้ ข้าพเจ้าขอเรียกเจ้าแมวนี้ว่า ทิ้งขี้... tinkerbell--> tinky

ทิ้งขี้กลายเป็นนางทิ้งท้อง ...ท้องไม่มีพ่อ อันที่จริงแล้วมีพ่อ คือเจ้าแมวดำตัวนั้น แมวที่ไม่กริ่นเกรงต่อบารมีของเจ้าของบ้านมิหนำซ้ำยังเป็นสปีชียส์ที่สูงกว่า... อา... แมวนั้นมันจ้องฉันเขม็ง พร้อมกับใช้ขาหน้าสองขาอันเต็มไปด้วยขนสีดำหยาบกร้าน ค่อยๆย่องด้วยกริยาเหมือนเสือ แสดงออกชัดว่าไม่ใส่ใจ และไม่รับรู้การมีอยู่ของฉัน มันเดินช้าๆ แล้วสักพักก็เชิดไป

พวกเราล้วนรังเกียจมัน

เพราะหากจะเปรียบแล้ว ทิ้งขี้เหมือนลูกสาวผู้ดีที่หน้าตาหมดจด หุ่นสะโอดสะอง ผิวขาวเนียนละเอียดดั่งหิมะแล้วเจ้าแมวดำนั่น ก็เป็นตัวผู้ที่ไม่ได้อาบน้ำ ผิวดำหยาบกร้าน ตัวใหญ่เทอะทะ หน้าตาขี้ริ้ว ติดจะดุร้าย หาความดีไม่ได้ แถมยังไร้มารยาทไร้การวางตัว

เหมือนละครทีวี ที่ลูกสาวบ้านคุณหญิงไฮโซตีผมโป่งสักแห่ง หนีตามไปกับชายเถื่อนไร้สกุล แล้วท้องกลับมาสู่บ้านอันแสนไม่เป็นที่รัก

พวกเราจึงสวมบท แม่ยายนิสัยร้ายกาจ กีดกันลูกสาวไม่รักดีจากหนุ่มชั่วนั่น แล้วสาปส่งสายเลือดอันหน้าอับอายในท้อง พร้อมกับกักขังทิ้งขี้ไม่ให้ไปพบผู้คนให้ได้อายอีก

ดราม่า...

พวกเรารังเกียจเจ้าหลานเหมียวตั้งแต่มันยังไม่ออกมาลืมตาดูโลก ประกาจกร้าวว่าจะไม่เลี้ยง จะขับไสไล่ส่งมันออกจากบ้านไปเพราะมีเลือดชั่วของแมวหนุ่มไร้สกุลนั่นอยู่

'ลูกมันจะต้องน่าเกลียดแน่ๆ มันจะต้องเป็นแมวดำ ขนหยาบๆ หน้าบี้ๆ ตัวใหญ่ๆ'

ทิ้งขี้ท้องโตขึ้นเรื่อยๆ โย้จนน่ากลัว มันชอบมาขอความรัก มาออดอ้อน มานั่งตัก ให้เกาคาง แต่ก็ยังวิ่งหนีน้องสาวฉันเหมือนเดิม

เวลาผ่านไปนาน จนแม่ของฉันคิดจะพาไปหาหมอ

ทิ้งก็คลอด....ห้าตัว...

ตามที่คาดไว้... ไม่มีสีขาวสักตัว =.,=

ทิ้งขี้คลอดลูก ตอนกลางคืนด้วยตัวคนเดียว ทิ้งขี้ยังเด็ก และยังเป็นท้องแรกอีกด้วย ห้าตัว คงจะเหนื่อยมากสินะ

ฉันลูบหัวทิ้งเบาๆ พร้อมกับปลอบว่า ทำได้ดีมาก

ทำไมกันนะ แม้จะเป็นแมว แต่ฉันกลับรับรู้ได้ถึงความยิ่งใหญ่ของการเกิดมาของลูกแมวนั้น ของความพยายามที่นางทิ้งท้องยังสาว อุ้มท้องโย้เย้...ลำบากนัก

เหล่าพี่เลี้ยงผู้ชื่นชอบแมวทยอยตามมาชมลูกเหมียวเกิดใหม่ หนึ่งในนั้นเป็นเจ้าแม่สุนัข มีสุนัขในสังกัดเป็นจำนวนมาก เมื่อเธอไปที่ใด ที่นั่นย่อมมีหมา...

เมื่อเธอเดินมาที่ห้องของทิ้ง ซึ่งติดกับระเบียงสวน.. แน่นอนว่า หมาๆย่อมตามมาด้วย

ฉันมองเห็นทิ้งขี้กระโจนโผนออกไป ทิ้งลูกแมวที่ให้นมอยู่ไว้เบื้องหลัง ปราดไปถึงประตูกระจก แล้วก้มตัวขู่ฟ่อหางตั้งขนชัน สายตากร้าว ดุดัน พร้อมจะปกป้องลูกน้อยของตนเต็มที่

ทิ้งขี้ที่ปกติมักจะวิ่งหนี เพราะกลัวคน

ทิ้งขี้ที่ขี้กลัวเหลือเกิน จนไม่สามารถส่งเสียงใดๆได้ เพราะจะตกใจ

ทิ้งขี้ที่คอยหลบหลีกเหล่าสุนัข เป็นไข่ในหินเลี้ยงอยู่ในบ้านให้ปลอดภัยอยู่ตลอด

ฉันเห็นแล้วว่า สัญชาติญาณของการเป็นแม่นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด

เธอคงจะห่วงลูกมากสินะ

เธอคงจะเหนื่อยมากสินะ

เธอคงจะลำบากมากสินะ

สองเดือนกว่าที่ผ่านมา ทำได้ดีมาก

ทำได้ดีมากจริงๆ... tinkerbell

 

 

 ขออภัยที่พิมพ์ยาวเหยียดขนาดนี้

ใครอ่านจนถึงตอนนี้ก็ขอบคุณมากนะคะ ^ ^

ทิ้งขี้ ยอดคุณแม่ สู้ว้อยยยย

 

Comment

Comment:

Tweet

555
พวกเราจึงสวมบท แม่ยายนิสัยร้ายกาจ กีดกันลูกสาวไม่รักดีจากหนุ่มชั่วนั่น
แล้วสาปส่งสายเลือดอันหน้าอับอายในท้อง
พร้อมกับกักขังทิ้งขี้ไม่ให้ไปพบผู้คนให้ได้อายอีก

#9 By poor writer & stupid traveler on 2012-07-13 20:31

เนื้อเรื่องละครหลังข่าวม๊ากมาก ฮา

ยินดีด้วยนะค้าคุณแม่คนใหม่!
ดีจังที่คลอดปลอดภัย ขอให้ลูกแข็งแรงโตไวๆนะเค่อะ

#8 By pomme&Rosa on 2010-01-15 14:41

รู้ไหว่าความรักเกิดได้ทุกที่

บางครั้งก็เกิดขึ้นได้ โดยที่เราไม่ตั้งตัว แค่เห็นลูกแมวน้อยก็รักแล้วหละ เรา

เมื่อก่อนชอบหมามากกว่าแมว แต่ตอนนี้รู้สึกชอบเท่าๆกัน

ฝากตั้งชื่อหนึ่งตัวว่า "เหมือนพ่อ"นะ confused smile ล้อเล่น

อุ อ่านจบแล้วขอมอบ Hot! Hot! Hot!
ไม่ว่าจะเปนสายพันธุ์ไหน สัญชาตญาณของความเป็นแม่ช่างยิ่งใหญ่
ไม่รู้ว่าจะหาที่อยู่ให้ลูกแมวรึเปล่า
แต่ขอให้เจ้าเหมียวน้อยได้เจ้าของที่ดีและการดูแลที่ดีนะคะ :)

#6 By { tairataraban } on 2010-01-15 03:18

เรื่องนี้สมควรมอบดาว

แด่ทิ้งขี้ สุดยอดคุณแม่แมว Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#5 By iDoi* on 2010-01-14 22:32

เอิ่ม เหมือนจะซึ้งนะ แต่ขอเปลี่ยนชื่อเรียกได้มั้ย ฮ่าๆๆๆ
ทิ้งค์เฉยๆก็ได้นะ ฮ่าๆๆๆ

จะว่าไปแล้ว ได้มาเลี้ยงเมื่อไหร่น่ะ

ปล.ตาบริษัทไหน 18mm? อยากได้ สีสวยนัก

#4 By PARAkeet on 2010-01-14 21:56

น่าสงสารจิง แมวดำทั้งคอกเลย

#3 By donaldyuu on 2010-01-14 21:38

ทิ้งขี้ตอนเป็นแม่ แววตาสดใสมากเลย
ยินดีกับชีวิตน้อยๆ ด้วย

#2 By เมพหมี shakri on 2010-01-14 21:35

ทิ้งขี้เป็นคุณหนูจริงๆด้วยแหะ! สวยเชียว confused smile

เนื้อเรื่องออกมาเป็นละครหลังข่าวสุดๆเลย ฮ่าๆๆๆ

#1 By +panpandog+ on 2010-01-14 20:49